Bir an göz kırptıysanız, bunu “yıldız vs şovmen” tarzı klasik bir gösteri maçı sanmış olabilirsiniz. Ama hayır. Dubai’de bize “Cinsiyetler Savaşı” diye bir format kurdular: dünyanın 1 numarası Aryna Sabalenka vs Nick Kyrgios — adam bahardan beri doğru dürüst oynamıyor, ATP sıralamasında da “çok uzaklarda bir yerlerde” takılıyor. Sonuç hem beklenen hem de acayipti: Kyrgios maçı 6:3, 6:3 aldı, ve evet, kâğıt üstünde mantıklı… ama bir de şu “hadi kortu da biraz eğelim, ama azıcık” ayarında kurallar vardı ya.
Organizatörler net şekilde şov ve “denge” peşindeydi; o yüzden üç tane özel malzeme eklediler:
- iki set, gerekirse 10 puana kadar tie-break;
- sadece tek servis (yani ikinci servis yok, sıfır hak);
- Aryna’nın tarafındaki kort yarısı %9 daha dar ve daha kısa, çünkü “kadınların hızı ortalamada erkeklerden %9 daha düşük”.
Ve işte burada olay lezzetleniyor: maçı aynı anda iki katman etkiledi — spor ve insanların alışkanlıktan “spor” dediği şey.
Kortta Her Şey Adildi… Bu Tür Bir Lunaparkta Ne Kadar Adil Olabilirse
Sabalenka maçtan sonra durumu nokta atışı özetledi: “İyi hareket ettim, fileye geldim, kısalttım; Nick de harika servis attı.” İşte 1 saat 17 dakikanın senaryosu bu.
Kyrgios da “maraton koşmaya değil, işi şık bitirip eve gitmeye gelmiş” biri gibi, gayet pragmatik oynadı:
- neredeyse hep aynı şablonla servis attı — rahatsız edici, Aryna’nın backhand tarafına ikinci kareye;
- arka çizgide uzun güç düellolarına girmedi, tempoyu sık sık drop shot’larla ve kısa rallilerle kesti.
Sabalenka ise tam cephaneliği açmaya çalıştı — ve yer yer gerçekten işe yaradı:
- maç ilerledikçe file oyununda toparladı, drop shot kullanımını artırdı;
- ikinci sette Aryna bir ara break ile öne bile geçti, çünkü inisiyatifi öne gelip agresif oynayarak aldı;
- Kyrgios’un, nazikçe söyleyelim, şu an dünyanın en çevik insanı olmadığını iyi kullandı: çizgiye yönlendirmeler, köşelere saldırılar — Nick 3–4 ekstra adım atmak zorunda kalınca topa yetişememeye başladı.
Ama bütün bu planlar, normal bir maçta bu kadar ölümcül olmayacak tek bir duvara çarptı.
En Büyük Silahın Bir Anda Boş Sıkmaya Başlarsa
Aryna adına en can sıkıcı kısım şuydu: bu format, onun normalde hüküm sürdüğü yerde — serviste — oksijeni kesti.
Şunlar oldu:
- hatalar yaptı (evet, acı izleniyordu);
- bazen sırf kareye sığdırmak için servisi yumuşattı;
- ve Kyrgios da bayram etti: Aryna’nın birinci servisinin altında hayatta kalmak yerine ralliye girip saldırma şansını buldu.
İşin ironisi şu: “tek servis” kuralı sözde “Kyrgios’un avantajını azaltmak” içindi, ama hissiyat olarak Sabalenka’yı daha sert vurdu. Çünkü gerçek teniste ikinci servis “bonus” değil; sinir, ritim ve taktik için bir sigorta. Burada sigortayı iptal ettiler — sanki streaming aboneliğine zam gelmiş gibi.
Kuralların Bir Tarafa Karşı Oynadığı Şov Maçı
1973’teki efsane hikâyeyle (Billie Jean King vs Bobby Riggs) kıyaslarsak, bugünkü “Cinsiyetler Savaşı” ideolojik bir düello değil; tam anlamıyla eğlence şovu. Üstelik şov sadece maç öncesinde değildi — Aryna’nın Eye of the Tiger eşliğinde, boksör edasıyla pırıl pırıl bir pelerinle korta çıkması (evet, baya epikti) — rallilerin içinde de vardı.
Bazen sanki Aryna’ya Kyrgios değil, bizzat şartlar karşı oynuyordu:
- Nick ilk sette yürüyerek dolaşabilecek, topallayıp “beden dramı” oynayabilecek kadar rahattı;
- bazı return’lerde yumuşak karşıladı, topu kortun ortasına bıraktı — bu aslında Aryna’nın saldırması için uygun görünüyordu;
- her topa “roket servis” basmadı (200 km/s üstü tek servis, resmen “bakın yapabiliyorum” diye, ikinci sette 5:3, 0:15’te geldi);
- bazı anlarda neredeyse “elden hediye” servis oyunları bıraktı.
Ve buna rağmen Sabalenka’nın hâli, sanki her şey ona tersmiş gibiydi:
- %9 kısaltılmış kortta servis atmak ona pek oturmadı — bazen servis çizgisinden fazla geride durup atıyordu, sanki vücut çizgilere inanmıyordu;
- ikinci servisin olmaması, her hatayı mini felakete çevirdi: hata hakkı yok, nefes yok, sakinlik de yok.
Sonuçta şov biraz tuhaflaştı: sözde “denge” vardı ama hissiyat olarak bir tek cinsiyet öne çıkarıldı — ve kadın cinsiyeti değil.
Kuru Bilanço: Kazanan Nick, Konuşulan İse Skordan Çok Format
Kyrgios maçtan sonra doğru (ve oldukça saygılı) bir şey söyledi: kendini tam “şampiyon” gibi görmediğini, çok gücü olmadığını, skorun bir ara kayabileceğini ve en önemlisi “Aryna’nın en büyük gücünü — servisini — elinden aldığını”. Kilit tam da burada.
Çünkü maçın akılda kalma sebebi Kyrgios’un kazanması değil (evet, güçlü servisi olan erkek bir profesyonelin, kadın bir profesyonele karşı kazanması… “su ıslaktır” seviyesinde sürpriz). Asıl mesele, bunun nasıl kurgulandığı: adil görünmeye çalışan ama sonunda sadece “garip” hissettiren kurallar.
Kısacası: Sabalenka dinçti, varyasyonluydu ve sportif anlamda öfkeliydi; Kyrgios ise verimli, ekonomik ve “servisçi” modundaydı. Ama gecenin asıl yıldızı yine onlar değil; o meşhur %9 ve tek servis oldu. Bu ikili, gösteri maçını şöyle bir deneye çevirdi: “Tenisi azıcık bozarsak ne olur?”
Evet, izlemek ilginçti. Ama bunu sık sık tekrarlamayalım — lütfen, hayır.
