Agar yil oxirida futbolchilar faqat ta’til va «bayramdan keyin ikki kilo tashlab yuborsak yomon bo‘lmas» degan ro‘yxat oladi, deb o‘ylagan bo‘lsangiz… yo‘q. Dubai’da hammasi ancha shiddatli. 2025-yil 28-dekabr kuni Globe Soccer Awards marosimi bo‘lib o‘tdi — Atlantis The Royal’dagi o‘sha dabdabali muhitda, go‘yo hamma narsa premium, hatto havosi ham.
Dubai kechasi: yaltiroqni yaxshi ko‘radigan kuboklar shousi
Globe Soccer yana odatdagi «futbolning Oskar’i» rejimini yoqdi: mashhurlar, chaqnoqlar, tugamaydigan qo‘l siqishlar — va, albatta, sovrinlar tanish manzillarga «uchib» bordi.
Dembélé — yilning futbolchisi: tezlik + aql = jackpot
Kechadagi asosiy erkaklar mukofoti — «yilning erkak futbolchisi» unvoni — Ousmane Dembéléga nasib etdi. Hazil bir chetga: bu «iste’dodli, lekin…» yorlig‘ini yechib tashlab, «o‘yinni hal qiladigan odam» darajasiga chiqqan futbolchi hikoyasi. Rasmiy: yilning eng yaxshisi.
Luis Enrique — yilning murabbiyi: «reja ishladi, janoblar»
«Yilning murabbiyi» nominatsiyasida Luis Enrique g‘olib bo‘ldi. Raqiblar ro‘yxati juda shov-shuvli edi, lekin yil yakunida kubokni aynan u ko‘tardi — chamasi, Parijga «buni salonga olib chiqamiz, iltimos» degan kayfiyatda olib ketgandir.
Ronaldo — Yaqin Sharqning qiroli: bahsi ham zerikarli bo‘lib qoldi
«Yaqin Sharqning eng yaxshi o‘yinchisi» sovrini yana Al-Nassr safidagi Cristiano Ronaldo’ya ketdi. Ha, 40 yoshda; ha, hanuz sahnada; ha, 1000 gol mavzusi hamon stol ustida — eng muhimi, sovrin yig‘ishni ertalabki odatdek davom ettiryapti.
Yamal yilning hujumchisi bo‘ldi, ustiga-ustak Maradona Award ham oldi
Lamine Yamal uchun kecha to‘liq «boyvachcha» uslubida o‘tdi: u «yilning hujumchisi» deb topildi, yana Maradona Award’ni ham oldi — sof iste’dod uchun alohida belgi (hatto futbolni yarim ko‘z bilan ko‘radiganlar ham «bu bola boshqacha» deydigan turdan).
Vitinha va Doué: yarim himoya ham yulduz bo‘la oladi
«Yilning yarim himoyachisi» sovrini Vitinha’ga, «yilning ko‘tarilayotgan o‘yinchisi» (eng yaxshi yosh/katta sakrash qilgan) esa Désiré Doué’ga topshirildi. Xullas, «nega bu PSG yana gap bo‘lyapti?» deganlarga javob oddiy: ularda sovrinlar bitta-bitta emas, paket-paket.
PSG — kuboklarni «changyutgich»dek yig‘ayotgan rejimda
«Parij bugun hamma joyda» effektini mahkamlab qo‘yamiz: PSG «yilning erkaklar klubi» deb e’tirof etildi. Yana highlightlar soyasida qoladiganlar ham taqdirlandi: Luis Campos — yilning sport direktori, Nasser Al-Khelaifi esa yilning prezidenti bo‘ldi.
Bu yerda status emas, hissiyot yutdi: kechaning eng og‘ir lahzasi
Marosimdagi eng ta’sirli onlardan biri Diogo Jota’ning ota-onasiga — Joaquim va Isabel Silva’ga — berilgan maxsus sovrin bo‘ldi: zal dag‘-dag‘ turib olqishladi. Shunaqa lahzalar odamni bir zumda real hayotga qaytaradi: futbol ortida doim odamlar va ularning hikoyalari borligini eslatadi.
Yana Novak Djokovic’ga Globe Sports Award berildi — ba’zan futbol kechasida ham «sport bitta to‘pdan kattaroq» deb eslatib turadigan odam kerak.
La Liga ham chetda qolmadi: Barca shaxsiy sovrinlarni yig‘di
Kechada La Liga 2024/25 mavsumi bo‘yicha mukofotlar ham topshirildi: Hansi Flick — yilning murabbiyi, Raphinha — yilning futbolchisi, Yamal — yilning yosh o‘yinchisi deb topildi; eng yaxshi seyv uchun sovrin esa Jan Oblak’ga berildi.
Bu futbol “Oskar”idan bizga nima qoldi?
Hissiyot aniq: yilning asosiy xulosasi shunday — PSG bu kechaning eng katta brendi, Barca esa individual yulduzlar ishlab chiqaradigan konveyerga o‘xshaydi, Ronaldo esa eskirmaydi; u shunchaki «yangilanish» oladigan kun tartibi mashinasi. «Dekabrda futbol to‘xtab qoladi» deb xavotir olganlar bo‘lsa, xotirjam bo‘lsin: Dubai mavsumni shunaqa baland yopadiki, aks-sadosi yanvargacha yetib boradi.
