Basketbolda «otogol» diye ayrı bir istatistik olayı yoktur; ancak durum mümkündür: top ribaund mücadelesinden, saptırmadan, talihsiz bir dokunuştan ya da hatta yönünü şaşırmaktan sonra kendi potanıza girebilir.
Skorborda sayılar rakip adına eklenir — elbette sizin takımınız bunun için “eksi sayı” almaz. Kuralların çoğunda bu, kazara kendi potasına atılan sayı olarak yorumlanır ve rakibin sayı bulmasının olağan (ama tuhaf) bir yolu sayılır.
Bu sayılar kime yazılır: liglere göre değişir
FIBA kurallarına göre
Bir oyuncu kazara topu kendi potasına sokarsa:
- Rakip takım 2 sayı alır;
- maç tutanağında bu sayılar, o anda sahada bulunan rakip takım kaptanının hanesine yazılır.
Yani sayılar, o pozisyona hiç dahil olmasa bile belirli bir kişinin (kaptanın) bireysel istatistiğine “gider”.
NBA’de
NBA’de mantık benzer (sayılar rakibe yazılır), ancak kayda geçirme şekli farklıdır:
- Top kazara “yanlış” potaya girerse, basket rakip hanesine yazılır;
- ve bireysel istatistikte, topun potaya girmesine yol açan oyuncuya en yakın konumda bulunan rakip oyuncunun hanesine yazılır.
Başka bir deyişle, tutanakta sanki rakiplerden biri “sıfır mesafeden sayı atmış” gibi görünür; oysa gerçekte topa hiç dokunmamış bile olabilir.
Peki ya bilerek kendi potanıza atarsanız
Burada kurallar sertleşir — aksi halde maç sonlarını manipüle etmek mümkün olurdu.
FIBA
Bir oyuncu kasıtlı olarak kendi potasına atarsa:
- bu bir kural ihlalidir (violation);
- sayı geçerli sayılmaz;
- top, rakip takıma kenardan oyuna sokma için verilir (kurallarda yer açıkça belirtilir — serbest atış çizgisinin uzantısı).
NBA
NBA’de de “yanlış” potaya şut girişimi ihlal olarak değerlendirilir ve top rakibe geçer (serbest atış çizgisinin uzantısından oyuna sokma ifadesiyle).
Tek cümleyle özet
Top kendi potanıza girerse sayılar rakibe gider; tutanakta “atan” olarak kimin yazılacağı ise ligin kurallarına bağlıdır: FIBA’da rakip kaptan, NBA’de ise rakipten en yakın oyuncu.
