“Olmadı işte” deyip geçebileceğin yenilgiler vardır. Bir de öyleleri vardır ki, sonrasında oturur ve boş boş göz kırparsın: bu gerçekten o bildiğimiz “Oklahoma” mı? Son şampiyonlar, normal sezon lideri, ligin en iyi net reytingine ve demir gibi savunmaya sahip takım — ve bir anda Doğu’nun dibindeki “Hornets”ten evinde 97:124.
Bir anda raydan çıkan sezon hikâyesi
Aslında tablo, karikatür gibi “şampiyonluk” kokuyordu:
- tarihi başlangıç 24–1;
- ligin en iyi net reytingi: 100 pozisyon başına +13,3 sayı;
- en iyi savunma: rakipler maç başına ortalama 107 sayı buluyor.
Ve bütün bu fonun üstüne — son 12 maçta 6 yenilgi. “Biraz düştüler” değil, bayağı hissedilir bir düşüş.
Kırılma noktası — NBA Kupası yarı finali: “San Antonio”ya 109:111.
Sonrasında Wembanyama ve ekip “Thunder”ı iki kez daha üzdü — ve bir anda anlaşıldı: “dokunulmazlık” miti çatladı.
Ardından “Phoenix” geldi: -18’i geri çevirdiler ama Devin Booker sirene 0,7 saniye kala aşırı ağır bir üçlük çaktı.
Ve sen diyorsun ki: tamam, olur böyle.
Ama bugün… “Charlotte”?!
Evet evet. “Boston” değil, “Denver” değil, “Milwaukee” değil.
Play-in hattının dışında kalan “Hornets”; bu ana kadar son iki ayda bir Batı takımını tam olarak bir kez yenmişlerdi — o da “Utah”.
Ve bir ayrıntı daha: “Oklahoma” iki gün içinde iki kez kaybetti — bu 2024’ten beri olmamıştı.
Bu sefer neden farklıydı: kilit isimler geri döndü
Kasım ayında “Charlotte” zaten “Thunder”a 96:109 kaybetmişti, ama o maçta LaMelo Ball ve Brandon Miller yoktu. Bugün ikisi de oynadı — ve “eşek arıları”nın hücumu, sanki biri “savaş modu” düğmesine basmış gibi gözüktü.
LaMelo Ball: 16 sayı, sahadan 5/10 — ama akılda kalan rakamlar değildi.
Üçüncü çeyreğin başında, “bu artık dalga geçmek” kategorisinden bir an yaşattı: tek ayak üzerinde topu kurtardı ve saha çizgisinin dışına taşmışken, adeta saha dışındayken, isabeti gönderdi.
O sırada fark +19’du ve bu, “Oklahoma”nın morali için adeta kontrol atışı gibiydi. Hani: böyle bir şey bile giriyorsa — siz ne yapabilirsiniz ki?
Brandon Miller:
- 7 üçlük (%50),
- 31 dakikada 28 sayı,
- ve dikkat: o sahadayken “Charlotte” +33 öndeydi — sezon boyunca “Oklahoma”ya karşı tüm oyuncular içinde en iyi artı/eksi değeri.
Kon Knippel:
çaylak sezonunda 20+ sayı ve 5+ üçlükle 10. maçını oynadı; takım arkadaşı Miller’ın rekorunu yakaladı.
Karşılaştırma için: Curry ve Iverson’ın böyle maçları 9’ar tane. Üstelik sezonun daha yarısı bile duruyor.
Evet, basketbol resmen uzaya çıktı.
Ve evet — “Hornets”in elinde bayağı net bir “istatistik teşhisi” var:
Ball, Miller ve Knippel birlikte oynadığında 9–4; içlerinden biri eksik olduğunda 4–19. Yani Doğu bu kadar açıkken, play-in’e “sürünerek” de olsa sızabilirler.
Peki, “Oklahoma” neden bu kadar dağıldı?
Metinde panik olmayacak — ama sebepler resmen gözümüzün önünde.
Bu bir şut cehennemiydi
“Thunder” sahadan 93 şut kullandı ( “Charlotte”tan 16 fazla), ama sadece %36 isabet buldu.
Serbest atış çizgisinden de iç açıcı değil: 27’de 18, yani %66.
Ribaundlarda resmen ezildiler
Ribaundlar: “Hornets” lehine 52–33.
Son 48 saate bakarsak — ribaund farkı artık dayak gibi duruyor: 64–101 (ve “Phoenix”e karşı da aynı hikâyeydi).
Rakibin top kayıplarını skora çeviremediler
“Charlotte”un 21 top kaybına “Oklahoma” sadece 8 isabetle cevap verdi — oysa bu tür maçlar genelde onların tarzıyla kazanılır: savunma → hızlı sayılar → güle güle.
Üstüne bir de eksikler
Asıl pivot Isaiah Hartenstein üst üste dördüncü maçı kaçırıyor.
“Charlotte”a karşı Alex Caruso da oynamadı.
Ve evet, çok güzel bir seri de bitti
NBA tarihinde diğer konferanstan takımlara karşı en uzun galibiyet serisi sona erdi:
“Thunder”, normal sezonda Doğu’ya karşı üst üste 24 maç kazanmıştı (seri Ocak 2025’ten beri sürüyordu).
Ve tahmin et kim bitirdi.
Doğru: “Charlotte”.
Bir ayrıntı daha: “Oklahoma”, normal sezonda Nisan’dan beri ilk kez bir maçta 100 sayıya ulaşamadı.
Ama Shai’nin 20+ sayı serisi yaşıyor — 108. maç; Wilt’un rekoruna 18 kaldı. Sadece bugün dördüncü çeyrekte, “klasik şekilde”, sahneye hiç çıkmadı. Nüans, sanırım, anlaşılmıştır.
Shai maçtan sonra, dalgalanmaya başlayan bir takımın liderinin söylemesi gerekeni aynen söyledi:
pozitif anlardan daha çok hata yaptık, inceleme daha uzun sürecek ve yarın daha iyi uyanmamız gerekiyor; çünkü “sezon sonunda olmak istediğimiz seviyeden” şimdilik uzağız.
Koç Mike Daigneault da paniksizdi:
12 maçta 6 yenilgi — can sıkıcı, ama takım ders çıkaracak ve “sayfayı çevirecek”.
Sonuç olarak
“Oklahoma” hâlâ çok güçlü. Ama şu hafta mükemmel bir soğuk duş oldu:
siz robot değilsiniz, ölümsüz değilsiniz; pota altında bir delik + şutlar girmiyor + kilit bedenler yoksa — Doğu’nun “dibinden” bir takım bile gelip sizi ısırabilir.
Ve evet, “Thunder”ın normal sezonda “Golden State”in galibiyet rekorunun peşine düşeceği hayallerini şimdilik erteleyebiliriz. Uzağa. En üst rafa.
Oklahoma City — Charlotte 97:124
(33:33, 17:34, 21:32, 26:25)
