Son yıllarda üçlükler basketbolu TikTok hızına çıkardı: klipler, spacing, “bir adım daha geri — ve gönder.”
Ama bütün bu dijital güzelliğin içinde, modaya da bağlama da ihtiyaç duymadan hâlâ sonucu belirleyen eski usul bir şey var.
Smaç.
NBA’de smaçlar yaklaşık %90 isabetle giriyor — neredeyse “tuşa bastın, iki sayı geldi”.
Aynı verimliliği yakalamak için üçlükleri yaklaşık %60’la sokman gerekir. Hadi bakalım, kolay gelsin.
Üstelik son yıllarda sahadan gelen sayıların yaklaşık %11’i hâlâ doğrudan pota üstünden geliyor.
Yani evet: “dikey oyun” ölmedi, hatta sapasağlam.
Aşağıda, sezonun şu ana kadarki toplam smaç sayısına göre liste var. Dakikaya göre indirim yok, “sakat olmasaydı” yok, göze hoş görünüyor diye bonus yok. Sadece: kim en sık ikinci kata çıkıyor.
Sezonun en üretken 10 “yüksek kat” oyuncusu
10) Victor Wembanyama — 66
Öyle bir uzuv seti var ki bazen zıplamıyor da sadece uzanıyor gibi — hepsi bu. Bir de şu komik (ve öğretici) kısım var: aynı sayıda smaç atan birkaç kişi daha var ama Wemby bunu belirgin şekilde daha az dakikada yaptı. Onu koruyup kolluyorlar — o yine de kendi “paketini” toplamayı başarıyor.
9) Chet Holmgren — 74
Holmgren “şimdi hepinizi ezerim” tipi değil; onun oyunu başka: doğru bölgeler, doğru zamanlama, doğru geometri.
Bu sezon onun smaçları sanki mantığın devamı gibi: eskiden orada acayip açıdan biten lay-up’lar vardı, şimdi ise sadece “teşekkürler, ben yukarıdan”.
8) Nic Claxton — 75
Klasik bir rim-runner, ama ilginç bir güncelleme aldı: topa daha sık dokunuyor ve daha çok pas dağıtıyor. Smaç açısından her şey stabil: onu hareket halinde buluştururlarsa bu neredeyse garanti iki sayı.
Başlıca sorun eski, sıradan ve can sıkıcı: serbest atışlar. Playoff’ta böyle zayıflıklar kaldıraç olur.
7) Kel’el Ware — 75
Bu tam bir “modern uzun”: uzun, hareketli, üstüne bir de üçlük sokuyor.
Ama başka bir hikâyesi var — şutla değil, güvenle ilgili. “Miami” disiplin sever; koç dakikaları kesmeye başlıyorsa içeride bir şeyler hoşuna gitmiyordur. Smaç smaçtır ama karakter de sayılır.
6) Mark Williams — 76
Çok basit bir tarif: şutların neredeyse hepsi pota dibinden, bitiriş olabildiğince rasyonel. Çeşitli görünmeye çalışmıyor. Faydalı görünüyor. Ve bu, şu anda “Phoenix” için bir pivot-artist olmaya çalışmaktan çok daha önemli.
5) Jalen Duren — 90
Duren, tanıtıma ihtiyaç duymayan bir güç. “Detroit” tempoyu yükseltip fiziğe oynadığında, o sanki hücumu yukarıdan kapatmak için tasarlanmış. Evet, maç kaçırdı, ama ritmi yine de iş makinesi gibi.
4) Evan Mobley — 91
Mobley çoğu zaman sessiz görünür — ta ki sayılarını “arka planda” topladığını fark edene kadar: hücum ribaundu, cut, bir şans daha, derken yukarıdan.
Çok şey dışarıdaki oyuncularla kurduğu bağlantıya bağlı: takım arkadaşları savunmayı içeri çekti mi, Mobley doğru noktada olmayı biliyor.
3) Amen Thompson — 95
İlk 10’daki tek “tipik uzun” gibi durmayan isim. Amen smaçlarını hızla, patlamayla ve sürekli hareket halinde olmasıyla alıyor: driple daldı, koridoru buldu, ikinci dalgada yetişti.
Ama bu stilin bedeli var: şut olmayınca akıllı rakipler onun alanında yaşamaya başlıyor — bu da artık smaçtan çok, “Houston”ın playoff’u nasıl geçeceği sorusu.
2) Rudy Gobert — 104
Gobert yıllardır aynı işi yapıyor — ve öyle yapıyor ki hâlâ zirvede.
Çeşitli hücum repertuvarı olan bir pivot olmayacak (bunu artık kabullendik), ama ona para ödenen şeyi istikrarlı şekilde veriyor: perde → roll → yukarıdan.
Ve evet, sayılarının neredeyse yarısı smaç. Daha “dürüst” bir profil zor.
1) Giannis Antetokounmpo — 108
Listenin lideri — ve bu gayet mantıklı. Giannis hâlâ sanki yokuş aşağı hızlanıyormuş gibi oynuyor: ona bir kez açılma şansı verdin mi, artık geç.
“Bucks”ın sistemi şu ara olabildiğince düz ve işleyen bir yapı: Giannis içeri, etrafında şutörler. Böyle bir düzende smaç süs değil, temel araç.
Bu ilk 10 bize ne söylüyor
Smaçlar uzunların bölgesi. “Moda” olduğu için değil; verimliliğe giden en kısa yol olduğu için.
“Dünya” yine yukarıda. Wemby ve Gobert ilk 10’da, Giannis birinci. Avrupalıların dikeyliği gerçekten elit.
Wembanyama’nın kısıtlamaları kaldırılır ve “Spurs” onu doğru noktalarda daha sık beslemeyi öğrenirse, sezon sonunda şimdiki 10.’luktan daha yukarı uçması gayet mümkün.
